YENİ BİR VAMPİR,YENİ BİR HAYAT

                                                                                             1.BÖLÜM

                                         İLK GÜN
          Renesmee
         
      Aahh...Sabah olduğuna inanamıyorum. Yine Rosalie ve Emmett 'in sesleriyle uyanıyorum. Her zaman ki gibi birbirlerine iltifat edip, gülüşüyorlardı ve buna Alice ve Jasper 'da katılıyordu. Ben sesleri düşünürken odaya babam -Edward- girdi.
-Bugün lisenin ilk günü tatlım.
-Bunu hatırlatmak zorunda mısın Ed?
-Unutmanı istemiyorum, bide ilk günden hayatının aşkını bulmanı...
-Ne demek bu?
-Yani ilk günden birine aşık olma Renesmee.
-Hadi ama baba, sanki benim gibi bir ucubeyle olacak insan bulabilirim de.
-Bu aralar seni anlayamıyorum. Annenle konuştuk neden Forks değilde , ayrılmış alandaki -La Push- liseye gitmek istiyorsun ki?
-Bilmiyorum. Orası beni çekiyor işte.
-Tamam. Ama dikkat et. Yani hayvanları seviyorsun ama La Push'un hayvanları özelliklede kurtları tehlikelidir.
-Okula gidiyorum ormana değil baba.
-Tamam,tamam. Beş dakika içinde evden çıkmalısın geç kalmamak için.Hem ben ve Emmett seni bırakacağız.
-Hayır!
-Neden?
-İstemiyorum , ben giderim.
-Tamam.
Ve... Sonunda kapıyı çekip gitmişti.Hemen üstümü giydim ve odamın camından çıkarak yola koyuldum. Liseye iki kilometre kala yürümeye başladım, insanlar gibi. Dikkatimi ağaçlara vermiştim. Birden bir ses duydum. Sesin yönüne baktım,bir araba geliyordu. Hareket edemedim. Çok yaklaşmıştı,çok... Gözlerimi kapadım... Açtığımda hayatımda gördüğüm en güzel gözler bana bakıyordu. Ve bu gözlerin sahibi belime elerini sarmıştı. Birden içimden hep onun olmak istedim. Ona ait... Bana "İyi misin?" dedi. Ben;
-Şey evet.
-Biraz dikkatli olmalısın. Ölmek istemezsin dedi gülerek.
İçimden zaten bu olmaz dedim. Sonra o devam etti;
-Özelliklede ilk günde. Değil mi...?
-Renesmee, adım Renesmee.
Bunu duyduğunda şok yemiş gibi oldu.

                                          2.BÖLÜM

                                       AŞKI BULMAK
    
Jacob

 İsmini duyunca herşey o an durdu. Kalbim çarpmaya başladı. Çocuklarda bunun nedenini anlamıştı. Çünkü o mühürlendiğim kızdı. Bir Cullen'di. Edward ve Bella'nın kızıydı. Ondan kaçmıştım. Onunla karşılaşmamak için... Ama şimdi önümdeydi. Dudaklarımın onunkileri bulması için herşeyi yapabilirdim. Hemen şu an... Onun gözlerine odaklandım. İnanılmaz güzeldi. Birden onun hala bana baktığını ve Embry'nın beni dürttüğünü hissettim.
-Bende Jacob.Jacob Black.
-Şey bu ismi duymuş gibiyim ama... Her neyse.
-Duymak mı , nerden?
-Carlisle ve babam konuşurken , şey dediler " ya Jacob'ı görürse. Ona istemsiz olarak aşık olacaktır" demişlerdi.
-Yaaa...
-Neyse...Evet derse girsek iyi olur he?
-Evet haklısın Nessie.
-Ne?
-Pardon ben Renesmee diyecektim.
-Edward bana bir tek Jacob'ın Nessie dediğini söylemişti. Sen o musun?
-Sanırım , baban başka ne dedi?
-O kadar.
Birden rahatlamıştım. Çünkü kurt olduğumu bilmiyordu. Bu güzel haberdi...

                                             1 Ay Sonra
        
                                             3.BÖLÜM


                                   AÇIKLAMALAR,AŞKLAR VE KORKU

           Jacob
                
    Emily'nin evinden çıktım. Karşıya baktım. İşte orada kalbimin sahibi oturuyordu. Renesmee.O oturmuş uçurumdan denizi izliyordu. Artık bizimle takılıyordu. Hepimiz onun vampir olduğunu biliyorduk. Oda bizim kurt olduğumu ama bizi hiç öyle görmedi. Benden korkmasını istememiştim çünkü. Şimdi yanına gidecek ve içimi dökecektim. Gidip oturdum.
-Nasılsın?
-İyiyim sanırım.
-Sanırım mı? İyi gitmeyen birşey var.
-Evet, dün annem , babam , Carlisle ve ben kavga ettik.
-Neden?
-Aşık olmamam birine aşık olduğum için.

Gözünden yaşlar süzülmeye başladı. Buna dayanamıyordum. İçim acıyordu.
-Üzülme. Bunu görmeye dayanamıyorum. Bu şanslı insan kimse çok şanslı olmalı Renesmee. Değil mi?
-Zaten öyle...
-Peki kim bu?-içimden birden Paul geçti çünkü bize ona aşık olduğunu söylemişti-
-Bunu söyleyemem.
-Neden?
-Beni zorlama Jake.
Birden çok sinirlendim. Paul'du buna emindim çünkü, söylemiyordu.
-A tabii dur tahmin edeyim. Paul.
-Hayır!
-Kim o zaman he? Kim? dedim sesimi çok yükselterek.
Bana baktı, baktı ve "sen" dedi. O an yine herşey durdu. Yüzüne baktım, tepkisizdi. Ona baktım baktım ve yaklaşmaya başladım. Yavaş, yavaş... Ona çok yakındım. Az sonra dudaklarım onunkileri bulacaktı. Yeterince yaklaşmıştım. İşte zaman gelmişti. Arzularım sona erecekti...
       

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !